॥ Shri Subrahmanya Bhujangam ॥

sadā bālarūpā'pi vighnādrihantrī
mahādantivaktrā'pi pañchāsyamānyā ।

vidhīndrādimṛgyā gaṇēśābhidhā mē
vidhattāṃ śriyaṃ kā'pi kaḻyāṇamūrtiḥ ॥ 1 ॥

na jānāmi śabdaṃ na jānāmi chārthaṃ
na jānāmi padyaṃ na jānāmi gadyam ।

chidēkā ṣaḍāsyā hṛdi dyōtatē mē
mukhānniḥsarantē giraśchāpi chitram ॥ 2 ॥

mayūrādhirūḍhaṃ mahāvākyagūḍhaṃ
manōhāridēhaṃ mahachchittagēham ।

mahīdēvadēvaṃ mahāvēdabhāvaṃ
mahādēvabālaṃ bhajē lōkapālam ॥ 3 ॥

yadā sannidhānaṃ gatā mānavā mē
bhavāmbhōdhipāraṃ gatāstē tadaiva ।

iti vyañjayansindhutīrē ya āstē
tamīḍē pavitraṃ parāśaktiputram ॥ 4 ॥

yathābdhēstaraṅgā layaṃ yānti tuṅgā-
stathaivāpadaḥ sannidhau sēvatāṃ mē ।

itīvōrmipaṅktīrnṛṇāṃ darśayantaṃ
sadā bhāvayē hṛtsarōjē guhaṃ tam ॥ 5 ॥

girau mannivāsē narā yē'dhirūḍhā-
stadā parvatē rājatē tē'dhirūḍhāḥ ।

itīva bruvangandhaśailādhirūḍhaḥ
sa dēvō mudē mē sadā ṣaṇmukhō'stu ॥ 6 ॥

mahāmbhōdhitīrē mahāpāpachōrē
munīndrānukūlē sugandhākhyaśailē ।

guhāyāṃ vasantaṃ svabhāsā lasantaṃ
janārtiṃ harantaṃ śrayāmō guhaṃ tam ॥ 7 ॥

lasatsvarṇagēhē nṛṇāṃ kāmadōhē
sumastōmasañChannamāṇikyamañchē ।

samudyatsahasrārkatulyaprakāśaṃ
sadā bhāvayē kārtikēyaṃ surēśam ॥ 8 ॥

raṇaddhaṃsakē mañjulē'tyantaśōṇē
manōhārilāvaṇyapīyūṣapūrṇē ।

manaḥṣaṭpadō mē bhavaklēśataptaḥ
sadā mōdatāṃ skanda tē pādapadmē ॥ 9 ॥

suvarṇābhadivyāmbarairbhāsamānāṃ
kvaṇatkiṅkiṇīmēkhalāśōbhamānām ।

lasaddhēmapaṭṭēna vidyōtamānāṃ
kaṭiṃ bhāvayē skanda tē dīpyamānām ॥ 10 ॥

pulindēśakanyāghanābhōgatuṅga-
stanāliṅganāsaktakāśmīrarāgam ।

namasyāmyahaṃ tārakārē tavōraḥ
svabhaktāvanē sarvadā sānurāgam ॥ 11 ॥

vidhau klṛptadaṇḍānsvalīlādhṛtāṇḍā-
nnirastēbhaśuṇḍāndviṣatkāladaṇḍān ।

hatēndrāriṣaṇḍānjagatrāṇaśauṇḍā-
nsadā tē prachaṇḍānśrayē bāhudaṇḍān ॥ 12 ॥

sadā śāradāḥ ṣaṇmṛgāṅkā yadi syuḥ
samudyanta ēva sthitāśchētsamantāt ।

sadā pūrṇabimbāḥ kaḻaṅkaiścha hīnā-
stadā tvanmukhānāṃ bruvē skanda sāmyam ॥ 13 ॥

sphuranmandahāsaiḥ sahaṃsāni chañcha-
tkaṭākṣāvalībhṛṅgasaṅghōjjvalāni ।

sudhāsyandibimbādharāṇīśasūnō
tavālōkayē ṣaṇmukhāmbhōruhāṇi ॥ 14 ॥

viśālēṣu karṇāntadīrghēṣvajasraṃ
dayāsyandiṣu dvādaśasvīkṣaṇēṣu ।

mayīṣatkaṭākṣaḥ sakṛtpātitaśchē-
dbhavēttē dayāśīla kā nāma hāniḥ ॥ 15 ॥

sutāṅgōdbhavō mē'si jīvēti ṣaḍdhā
japanmantramīśō mudā jighratē yān ।

jagadbhārabhṛdbhyō jagannātha tēbhyaḥ
kirīṭōjjvalēbhyō namō mastakēbhyaḥ ॥ 16 ॥

sphuradratnakēyūrahārābhirāma-
śchalatkuṇḍalaśrīlasadgaṇḍabhāgaḥ ।

kaṭau pītavāsāḥ karē chāruśaktiḥ
purastānmamāstāṃ purārēstanūjaḥ ॥ 17 ॥

ihāyāhi vatsēti hastānprasāryā-
hvayatyādarāchChaṅkarē māturaṅkāt ।

samutpatya tātaṃ śrayantaṃ kumāraṃ
harāśliṣṭagātraṃ bhajē bālamūrtim ॥ 18 ॥

kumārēśasūnō guha skanda sēnā-
patē śaktipāṇē mayūrādhirūḍha ।

pulindātmajākānta bhaktārtihārin
prabhō tārakārē sadā rakṣa māṃ tvam ॥ 19 ॥

praśāntēndriyē naṣṭasañjñē vichēṣṭē
kaphōdgārivaktrē bhayōtkampigātrē ।

prayāṇōnmukhē mayyanāthē tadānīṃ
drutaṃ mē dayālō bhavāgrē guha tvam ॥ 20 ॥

kṛtāntasya dūtēṣu chaṇḍēṣu kōpā-
ddahachChinddhi bhinddhīti māṃ tarjayatsu ।

mayūraṃ samāruhya mā bhairiti tvaṃ
puraḥ śaktipāṇirmamāyāhi śīghram ॥ 21 ॥

praṇamyāsakṛtpādayōstē patitvā
prasādya prabhō prārthayē'nēkavāram ।

na vaktuṃ kṣamō'haṃ tadānīṃ kṛpābdhē
na kāryāntakālē manāgapyupēkṣā ॥ 22 ॥

sahasrāṇḍabhōktā tvayā śūranāmā
hatastārakaḥ siṃhavaktraścha daityaḥ ।

mamāntarhṛdisthaṃ manaḥklēśamēkaṃ
na haṃsi prabhō kiṃ karōmi kva yāmi ॥ 23 ॥

ahaṃ sarvadā duḥkhabhārāvasannō
bhavāndīnabandhustvadanyaṃ na yāchē ।

bhavadbhaktirōdhaṃ sadā klṛptabādhaṃ
mamādhiṃ drutaṃ nāśayōmāsuta tvam ॥ 24 ॥

apasmārakuṣṭakṣayārśaḥ pramēha-
jvarōnmādagulmādirōgā mahāntaḥ ।

piśāchāścha sarvē bhavatpatrabhūtiṃ
vilōkya kṣaṇāttārakārē dravantē ॥ 25 ॥

dṛśi skandamūrtiḥ śrutau skandakīrti-
rmukhē mē pavitraṃ sadā tachcharitram ।

karē tasya kṛtyaṃ vapustasya bhṛtyaṃ
guhē santu līnā mamāśēṣabhāvāḥ ॥ 26 ॥

munīnāmutāhō nṛṇāṃ bhaktibhājā-
mabhīṣṭapradāḥ santi sarvatra dēvāḥ ।

nṛṇāmantyajānāmapi svārthadānē
guhāddēvamanyaṃ na jānē na jānē ॥ 27 ॥

kalatraṃ sutā bandhuvargaḥ paśurvā
narō vātha nārī gṛhē yē madīyāḥ ।

yajantō namantaḥ stuvantō bhavantaṃ
smarantaścha tē santu sarvē kumāra ॥ 28 ॥

mṛgāḥ pakṣiṇō daṃśakā yē cha duṣṭā-
stathā vyādhayō bādhakā yē madaṅgē ।

bhavachChaktitīkṣṇāgrabhinnāḥ sudūrē
vinaśyantu tē chūrṇitakrauñchaśaila ॥ 29 ॥

janitrī pitā cha svaputrāparādhaṃ
sahētē na kiṃ dēvasēnādhinātha ।

ahaṃ chātibālō bhavān lōkatātaḥ
kṣamasvāparādhaṃ samastaṃ mahēśa ॥ 30 ॥

namaḥ kēkinē śaktayē chāpi tubhyaṃ
namaśChāga tubhyaṃ namaḥ kukkuṭāya ।

namaḥ sindhavē sindhudēśāya tubhyaṃ
punaḥ skandamūrtē namastē namō'stu ॥ 31 ॥

jayānandabhūmaṃ jayāpāradhāmaṃ
jayāmōghakīrtē jayānandamūrtē ।

jayānandasindhō jayāśēṣabandhō
jaya tvaṃ sadā muktidānēśasūnō ॥ 32 ॥

bhujaṅgākhyavṛttēna klṛptaṃ stavaṃ yaḥ
paṭhēdbhaktiyuktō guhaṃ sampraṇamya ।

sa putrānkalatraṃ dhanaṃ dīrghamāyu-
rlabhētskandasāyujyamantē naraḥ saḥ ॥ 33 ॥

॥ श्री सुब्रह्मण्य भुजंगम् ॥

सदा बालरूपाऽपि विघ्नाद्रिहंत्री
महादंतिवक्त्राऽपि पंचास्यमान्या ।

विधींद्रादिमृग्या गणेशाभिधा मे
विधत्तां श्रियं काऽपि कल्याणमूर्तिः ॥

न जानामि शब्दं न जानामि चार्थं
न जानामि पद्यं न जानामि गद्यम् ।

चिदेका षडास्या हृदि द्योतते मे
मुखान्निःसरंते गिरश्चापि चित्रम् ॥

मयूराधिरूढं महावाक्यगूढं
मनोहारिदेहं महच्चित्तगेहम् ।

महीदेवदेवं महावेदभावं
महादेवबालं भजे लोकपालम् ॥

यदा संनिधानं गता मानवा मे
भवांभोधिपारं गतास्ते तदैव ।

इति व्यंजयन्सिंधुतीरे य आस्ते
तमीडे पवित्रं पराशक्तिपुत्रम् ॥

यथाब्धेस्तरंगा लयं यांति तुंगा-
स्तथैवापदः संनिधौ सेवतां मे ।

इतीवोर्मिपंक्तीर्नृणां दर्शयंतं
सदा भावये हृत्सरोजे गुहं तम् ॥

गिरौ मन्निवासे नरा येऽधिरूढा-
स्तदा पर्वते राजते तेऽधिरूढाः ।

इतीव ब्रुवन्गंधशैलाधिरूढः
स देवो मुदे मे सदा षण्मुखोऽस्तु ॥

महांभोधितीरे महापापचोरे
मुनींद्रानुकूले सुगंधाख्यशैले ।

गुहायां वसंतं स्वभासा लसंतं
जनार्तिं हरंतं श्रयामो गुहं तम् ॥

लसत्स्वर्णगेहे नृणां कामदोहे
सुमस्तोमसंछन्नमाणिक्यमंचे ।

समुद्यत्सहस्रार्कतुल्यप्रकाशं
सदा भावये कार्तिकेयं सुरेशम् ॥

रणद्धंसके मंजुलेऽत्यंतशोणे
मनोहारिलावण्यपीयूषपूर्णे ।

मनःषट्पदो मे भवक्लेशतप्तः
सदा मोदतां स्कंद ते पादपद्मे ॥

सुवर्णाभदिव्यांबरैर्भासमानां
क्वणत्किंकिणीमेखलाशोभमानाम् ।

लसद्धेमपट्टेन विद्योतमानां
कटिं भावये स्कंद ते दीप्यमानाम् ॥

पुलिंदेशकन्याघनाभोगतुंग-
स्तनालिंगनासक्तकाश्मीररागम् ।

नमस्याम्यहं तारकारे तवोरः
स्वभक्तावने सर्वदा सानुरागम् ॥

विधौ क्लृप्तदंडान्स्वलीलाधृतांडा-
न्निरस्तेभशुंडांद्विषत्कालदंडान् ।

हतेंद्रारिषंडान्जगत्राणशौंडा-
न्सदा ते प्रचंडान्श्रये बाहुदंडान् ॥

सदा शारदाः षण्मृगांका यदि स्युः
समुद्यंत एव स्थिताश्चेत्समंतात् ।

सदा पूर्णबिंबाः कलंकैश्च हीना-
स्तदा त्वन्मुखानां ब्रुवे स्कंद साम्यम् ॥

स्फुरन्मंदहासैः सहंसानि चंच-
त्कटाक्षावलीभृंगसंघोज्ज्वलानि ।

सुधास्यंदिबिंबाधराणीशसूनो
तवालोकये षण्मुखांभोरुहाणि ॥

विशालेषु कर्णांतदीर्घेष्वजस्रं
दयास्यंदिषु द्वादशस्वीक्षणेषु ।

मयीषत्कटाक्षः सकृत्पातितश्चे-
द्भवेत्ते दयाशील का नाम हानिः ॥

सुतांगोद्भवो मेऽसि जीवेति षड्धा
जपन्मंत्रमीशो मुदा जिघ्रते यान् ।

जगद्भारभृद्भ्यो जगन्नाथ तेभ्यः
किरीटोज्ज्वलेभ्यो नमो मस्तकेभ्यः ॥

स्फुरद्रत्नकेयूरहाराभिराम-
श्चलत्कुंडलश्रीलसद्गंडभागः ।

कटौ पीतवासाः करे चारुशक्तिः
पुरस्तान्ममास्तां पुरारेस्तनूजः ॥

इहायाहि वत्सेति हस्तान्प्रसार्या-
ह्वयत्यादराच्छंकरे मातुरंकात् ।

समुत्पत्य तातं श्रयंतं कुमारं
हराश्लिष्टगात्रं भजे बालमूर्तिम् ॥

कुमारेशसूनो गुह स्कंद सेना-
पते शक्तिपाणे मयूराधिरूढ ।

पुलिंदात्मजाकांत भक्तार्तिहारिन्
प्रभो तारकारे सदा रक्ष मां त्वम् ॥

प्रशांतेंद्रिये नष्टसंज्ञे विचेष्टे
कफोद्गारिवक्त्रे भयोत्कंपिगात्रे ।

प्रयाणोन्मुखे मय्यनाथे तदानीं
द्रुतं मे दयालो भवाग्रे गुह त्वम् ॥

कृतांतस्य दूतेषु चंडेषु कोपा-
द्दहच्छिंद्धि भिंद्धीति मां तर्जयत्सु ।

मयूरं समारुह्य मा भैरिति त्वं
पुरः शक्तिपाणिर्ममायाहि शीघ्रम् ॥

प्रणम्यासकृत्पादयोस्ते पतित्वा
प्रसाद्य प्रभो प्रार्थयेऽनेकवारम् ।

न वक्तुं क्षमोऽहं तदानीं कृपाब्धे
न कार्यांतकाले मनागप्युपेक्षा ॥

सहस्रांडभोक्ता त्वया शूरनामा
हतस्तारकः सिंहवक्त्रश्च दैत्यः ।

ममांतर्हृदिस्थं मनःक्लेशमेकं
न हंसि प्रभो किं करोमि क्व यामि ॥

अहं सर्वदा दुःखभारावसन्नो
भवांदीनबंधुस्त्वदन्यं न याचे ।

भवद्भक्तिरोधं सदा क्लृप्तबाधं
ममाधिं द्रुतं नाशयोमासुत त्वम् ॥

अपस्मारकुष्टक्षयार्शः प्रमेह-
ज्वरोन्मादगुल्मादिरोगा महांतः ।

पिशाचाश्च सर्वे भवत्पत्रभूतिं
विलोक्य क्षणात्तारकारे द्रवंते ॥

दृशि स्कंदमूर्तिः श्रुतौ स्कंदकीर्ति-
र्मुखे मे पवित्रं सदा तच्चरित्रम् ।

करे तस्य कृत्यं वपुस्तस्य भृत्यं
गुहे संतु लीना ममाशेषभावाः ॥

मुनीनामुताहो नृणां भक्तिभाजा-
मभीष्टप्रदाः संति सर्वत्र देवाः ।

नृणामंत्यजानामपि स्वार्थदाने
गुहाद्देवमन्यं न जाने न जाने ॥

कलत्रं सुता बंधुवर्गः पशुर्वा
नरो वाथ नारी गृहे ये मदीयाः ।

यजंतो नमंतः स्तुवंतो भवंतं
स्मरंतश्च ते संतु सर्वे कुमार ॥

मृगाः पक्षिणो दंशका ये च दुष्टा-
स्तथा व्याधयो बाधका ये मदंगे ।

भवच्छक्तितीक्ष्णाग्रभिन्नाः सुदूरे
विनश्यंतु ते चूर्णितक्रौंचशैल ॥

जनित्री पिता च स्वपुत्रापराधं
सहेते न किं देवसेनाधिनाथ ।

अहं चातिबालो भवान् लोकतातः
क्षमस्वापराधं समस्तं महेश ॥

नमः केकिने शक्तये चापि तुभ्यं
नमश्छाग तुभ्यं नमः कुक्कुटाय ।

नमः सिंधवे सिंधुदेशाय तुभ्यं
पुनः स्कंदमूर्ते नमस्ते नमोऽस्तु ॥

जयानंदभूमं जयापारधामं
जयामोघकीर्ते जयानंदमूर्ते ।

जयानंदसिंधो जयाशेषबंधो
जय त्वं सदा मुक्तिदानेशसूनो ॥

भुजंगाख्यवृत्तेन क्लृप्तं स्तवं यः
पठेद्भक्तियुक्तो गुहं संप्रणम्य ।

स पुत्रान्कलत्रं धनं दीर्घमायु-
र्लभेत्स्कंदसायुज्यमंते नरः सः ॥

God Idols